minbaʼd

1. esk. kt. Bundan keyin.

Bir kun oqsoch xotin Rahimjon aka degani uchun domladan bir tarsaki yedi. Domla: Minbaʼd, begim, degin— dedi. A. — Qahhor, Sarob

Doʻst topmoq har zamon mushkul edi, minbaʼd ham shundoq qolur. S. — Siyoyev, Yorugʻlik

2. Hech, sira, aslo.

Men endi qilmayman, minbaʼd qilmayman. — A. Muxtor, Tugʻilish

adv henceforth, henceforward, from now on, other time