милтирамоқ

фл. 1. Милт-милт ёниб ёки кучсиз ёруғ бериб турмоқ.

[Элмурод] Кооператив чироғи милтираб турган ердан узоқлашиб, қишлоқ четига чиқиб қолганини пайқагач, орқага қайтди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Унда-мунда юлдузлар хира милтирар, совуқ аччиққина. — Ойбек, О. в. шабадалар.

2. Кўзга аранг ташланмоқ, зўрға кўринмоқ.

Қоражонбек шундай бўйлаб қаради, Милтираган бир қорани кўради. — Алпомиш.