мижиғламоқ
mijigʻlamoqмижиғламоқ
фл. Эзиб мижиғ қилмоқ.
Йигитали шошиб, шимининг чўнтагидан бир сўмликни чиқарди, кафтлари орасида мижиғлаб, унга қарши юрди. — Д. Нурий, Осмон устуни
Комилжон Зуннуновга шу қадар тикилиб қарадики, иложи бўлса, уни мижиғлаб ташлашга тайёр эди. — И. Рахим, Ихлос