мижиғламоқ

фл. Эзиб мижиғ қилмоқ.

Йигитали шошиб, шимининг чўнтагидан бир сўмликни чиқарди, кафтлари орасида мижиғлаб, унга қарши юрди. — Д. Нурий, Осмон устуни

Комилжон Зуннуновга шу қадар тикилиб қарадики, иложи бўлса, уни мижиғлаб ташлашга тайёр эди. — И. Рахим, Ихлос

в rumple, crumple

mırjılaw, mıjımırlaw

zerdrücken vt, zerquetschen vt