меъёр

от 1. Расмийлаштирилган, умум томонидан қабул қилинган, ҳамма томонидан мажбурий деб ҳисобланган, қонун ҳукмига кирган тартиб-қоида.

Ҳуқуқ меъёрлари. Ахлоқ меъёрлари.

2. Бирор нарса, иш ва шу кабиларнинг миқдор, даража жиҳатдан талабдаги, белгили ўлчами.

Ҳар нарса ҳам ўз меъёрида яхши. Меъёрини билмоқ. Бир меъёрда ишламоқ.

Бизда деҳқончиликнинг бир кунга кесилган иш меъёри бор. — А. Қодирий, Обид кетмон

Табиат ўзи уста деҳқон. Меъёри билан данак ташлаган, меъёри билан уруғ сочган. — С. Анорбоев, Ёʻлда ёʻлдош бўлганлар

Лекин ана шу меҳр-оқибат меъёрида бўлмоғи керак. Бу ишда меъёрни унутиш ёмон оқибатларга олиб келиши муқаррар. — Газетадан

3. Ана шу меъёрни белгиловчи асос-кўрсаткичлар.

Баҳо қўйиш меъёрлари.

4. с.т. кам қўлл. Чек-чегара.

Бу ададсиз чўл эди, Сира меъёри ёʻқ эди. — Баҳром ва Гуландом

мера, норма, предел

ҳар нарсанинг меъёри бор всему есть предел.

н measures, criterion, limit, bound, norms

ólshem, norma, belgi, shek

ўлчов меъёри Маßеинҳеит фмеъёрдан ошириб юбормоқ üбертреибен втмеъёрида мит Маß, мäßиг Maß n

dose, dosage

генетик ўзгаришларга сабаб бўладиган

русчанорма, критерийинглизчаnorm, standard, criterionфрансузчаnorme, standartарабчаمِقْيَاسٌ (مَقَايِيسُ)، مِعْيَارٌ (مَعَايِيرُ)