мерган

сфт. 1. Ўқни бехато урадиган, пойлаб туриб отадиган.

Кўп отган билан мерган бўлмас, кўп айтган билан чечан бўлмас. — Мақол

Мерган овда билинар, сўзчи — довда. — Мақол

Дивизионда Шариповни Устаси фаранг мўлжалчи, мерган тўпчи, дейишарди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат

2. Ўқчи аскар, жангчи.

Мерганлар ўн беш дақиқа, орқасини узмай милтиққа ўт бериб турдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар