mehribon

sft. 1. Mehr-shafqat koʻrsatuvchi, mehr bilan munosabatda boʻluvchi.

Mohlar oyimning Anvar bilan muomalasi xolis va samimiy boʻlib, u Anvarga oʻz bolasiday mehribon edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Bolalarining baxti uchun har qanday jafolarga oʻzini otgan, mehribon, shafqatli ona! — Oybek, Tanlangan asarlar

2. ayn. Gʻamxoʻr.

Bu yerda bir mehribonim yoʻqki, menga koʻmaklashsa. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. koʻchma Mehr (mehribonlik) ifodalovchi.

Hamisha kulib turadigan mehribon chehrasi hozir jiddiy edi. M. Ismoiliy, Fargʻona t. — o

Elmurodning qanday ahvolga tushganini sezgan Gulsum uni mehribon soʻzlari bilan yupatmoqchi boʻlib kelgan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi