mehr
меҳрmehr I
ot 1. Insonning oʻz tugʻishganlariga, yaqin kishilariga va umuman, odamga, narsaga boʻlgan samimiy muhabbati; yaxshi koʻrish tuygʻusi.
Onalik mehri. Mehrini qozonmoq. Vatanga boʻlgan mehr va muhabbat. Mehr bilan oʻqimoq. Ishga mehr qoʻymoq.
Toʻsatdan vujudini qamragan onalik mehri gʻolib kelib, tortgan azobi ham esidan chiqdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Ikki yor sevgisi ham mehri shunda. Shoirning ilhomi, sheʼri ham shunda. — M. Alaviya
Yoshlar oʻrtasida dehqonchilik kasbiga mehr uygʻotishga eʼtiborni kuchaytirish kerak. — Gazetadan
Bu oʻrik bir vaqtlar Murotalining otasi tomonidan ekilgan va mehr bilan parvarish qilingan edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. Shafqat, rahmdillik.
Odamning yuragi-da mehr boʻlishi kerak. Kerakli vaqtda koʻmaklashish kerak. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Mehr qoʻymoq Mehrini bermoq, mehr bogʻlamoq. Men faqat oʻzim chizgan suratga—oʻz ijodimga mehr qoʻyganman, xolos! — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
- Mehri tovlanmoq Mehri qoʻzgʻalmoq, mehri joʻsh urmoq. Onasi oʻgʻlini podshoh boʻlmasidan oldingi nomi [Botirjon] bilan atab, mehri tovlanib gapirgani Boburga juda yoqimli tuyuldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
mehr II
f. — eroniy quyosh yilining yettinchi oyi; quyosh
ot Quyosh, oftob.
Jahonning mehri ikkidur: biri sensan, biri — oftob. — E. Vohidov, Muhabbat