меҳмон-измон

от Меҳмондорчилик; меҳмон ва шунга ўхшаш киши.

Пол ҳар доим ёғ тушса ялагудай ярқираб турсин эмиш, бўлмаса, меҳмон-измон, ошна-оғайнидан номус қилармишлар. — Ҳ. Назир, Бир тўп ғўза

Обида меҳмон-измонга ҳам ёлғиз ўзи борарди. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди