майишмоқ

фл. 1. Букилмоқ, эгилмоқ (асосан қомат ёки оёқ-қўл ҳақида).

Амакиси унинг елкасидан маҳкам тутди. Фотима елкасига тош тушгандай майишди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Чап қўлим билан зинапоя қанотига суянган эдим, белим майишиб кетди. — П. Қодиров, Уч илдиз

2. Қийшаймоқ.

Шафтоли майишиб, бутун танаси билан токнинг сўрисига ёнбошлаган. — Х. Нуъмон, Фасллар

Оёғида ипсиз, орқаси майишган ботинка. — С. Сиёев, Ёруғлик

3. кўчма Тарафини олмоқ; қўллаб-қувватламоқ.

Чол бефарзанд бўлгани учун, уста уни ғариб бир одам деб майишар, чол ҳам устани ҳурмат қилар эди. — О. Ёқубов, Ларза

в cave in, sag

mayısıw, búgiliw, iyiliw, qayısıw