maxmur

sft. 1. esk. kt. Mast, kayf qilgan, kayfi bor.

Islomxoʻja hozirgina Nikolay II huzurida qozonilgan gʻalabadan maxmur edi. — S. Siyoyev, Avaz

2. koʻchma Suzuk, xumor.

Davlatbaxsh maxmur koʻzlarini bir nuqtaga tikkan holda sayrab ketdi. — Oybek, Navoiy