матал
matalматал
от 1. а. Тугал маъно ифодаламайдиган образли ибора, ҳикматли сўз (масалан, қизил қор ёққанда, туянинг думи ерга текканда).
2. Қисса, масал.
Қулмуроднинг маталдек бўлиб эшитилаётган дард-аламли ҳикояси остида Шокир қачонлар уйқу дарёсида ғарқ бўлган эди. — С. Айний, Қуллар
маътал
от айн. Маҳтал.
Олим отларга қарашиб турди. У Отларни эгарла! деган фармонга маътал. — А. Ҳакимов, Илон изидан
Сафаров Самандаров ҳануз жавобга маътал турганини кўриб: — Колхозчиларнинг ўзларидан яхшироқ маслаҳат чиқади, — деди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
- Маътал бўлмоқ Мунтазир ҳолатда бўлмоқ. Ҳар қалай, буйруққа маътал бўлиб, шайланиб турибмиз. — Н. Сафаров, Оловли излар
- Маътал қилмоқ Мунтазир қилмоқ; куттирмоқ. икки биродарни маътал қилиб қўймай талабларини ерига етказдилар. — К. Алиев, Қабрга кўмилган ишоратлар