масхараламоқ

фл. Масхара, мазах қилмоқ, кулмоқ.

Кечаси подшо афандини масхаралаш учун унинг отининг пастки жағини кесиб қўйди. — Латифалар.

Унинг сўз оҳангида қанча масхаралаш бўлса, шунча таҳқирлаш ҳам бор эди. — М. Исмоилий, Фарғона т. о.