маъсум

сфт. 1. кт. Бегуноҳ, пок, тоза.

— Тақсир, сиз менинг мактабимни бузмадингиз, бу ерга одам бўлармиканман, илм олармиканман, деб инсоний ният билан келган маъсумларнинг кўнглини буздингиз, — деди Ғуломжон. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Номусли, иффатли.

Ўша кечада шундай пок ва маъсум кўринган бу қиз бунчалик беҳаё бўлиб чиқишини, унинг энг азиз туйғуларини шунчалик ҳақорат қилишини ўйлаганмиди? — О. Ёқубов, Тилла узук

3. Маъсум (эркаклар исми).