maʼsum

sft. 1. kt. Begunoh, pok, toza.

— Taqsir, siz mening maktabimni buzmadingiz, bu yerga odam boʻlarmikanman, ilm olarmikanman, deb insoniy niyat bilan kelgan maʼsumlarning koʻnglini buzdingiz, — dedi Gʻulomjon. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Nomusli, iffatli.

Oʻsha kechada shunday pok va maʼsum koʻringan bu qiz bunchalik behayo boʻlib chiqishini, uning eng aziz tuygʻularini shunchalik haqorat qilishini oʻylaganmidi? — O. Yoqubov, Tilla uzuk

3. Maʼsum (erkaklar ismi).