масъул

сфт. 1. Масъулият юклатилган, жавобгарлиги зиммасида бўлган; жавобгар.

Масъул ходим. Масъул муҳаррир.

Бир инсоннинг тақдири ҳал бўлаётган пайтда масъул одам ўз хаёлига ғарқ бўлиб ўтирса. — Ҳ. Олимжонов, Тақдир тақозоси

2. Масъулияти бор, масъулиятли.

Билмаски, кўп масъул хизмат инсонлик. Яхшилик қилмаслик ўзи ёмонлик. — М. Шайхзода

Абдуқодир ота пенсионер, икки ўғли жуда масъул ишда ишлайди. — Мирмуҳсин, Супургига сажда