маст

сфт. 1. Ичкилик ёки наша, қорадори ва шу кабилар таъсирида кайф қилган, кайфи бор.

Маст одам. Бир мастга тегма, бир — жиннига. — Мақол

Тантибойвачча анчагина маст бўлиб, оғзига келганини валдирашга бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар

Ҳозиргина кулиб турган маст Комил бирдан ҳўнграб йиғлаб юборди-да, тили гапга келмай ғўлдиради. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. Жинс жиҳатидан уйғонган; куйиккан.

Девсифат киши., маст бўлган туядай, оғиз кўпиртиб келар эди. — М. Исмоилий, Фарғона т. о.

3. кўчма Қаттиқ таъсирланиб, завқланиб кайф қилган, нашъага чўмган.

Йигит шифтга қараб ётганича, ширин орзуларга маст бўлди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

У қўшиқ куйлади ёр шаънига маст, Шўхчан шеърлар айтди севги номидан. — А. Орипов