mast

sft. 1. Ichkilik yoki nasha, qoradori va shu kabilar taʼsirida kayf qilgan, kayfi bor.

Mast odam. Bir mastga tegma, bir — jinniga. — Maqol

Tantiboyvachcha anchagina mast boʻlib, ogʻziga kelganini valdirashga boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Hozirgina kulib turgan mast Komil birdan hoʻngrab yigʻlab yubordi-da, tili gapga kelmay gʻoʻldiradi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Jins jihatidan uygʻongan; kuyikkan.

Devsifat kishi., mast boʻlgan tuyaday, ogʻiz koʻpirtib kelar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t. o.

3. koʻchma Qattiq taʼsirlanib, zavqlanib kayf qilgan, nashʼaga choʻmgan.

Yigit shiftga qarab yotganicha, shirin orzularga mast boʻldi. — I. Rahim, Chin muhabbat

U qoʻshiq kuyladi yor shaʼniga mast, Shoʻxchan sheʼrlar aytdi sevgi nomidan. — A. Oripov