martaba

ot Daraja, bosqich; qadr-qimmat, obroʻ; mavqe, oʻrin] ayn. marta.

Gulshanbonu Xudoyor xonligining ikkinchi davrida oʻz husni bilan bir necha martaba xonning iltifotiga sazovor boʻlgan haram kanizlaridan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.

ot 1. Daraja; obroʻ; mavqe, oʻrin] 1 Jamiyat oʻrtasida erishilgan obroʻ, eʼtibor, nufuz.

Shu-shu boʻldi-yu, Norbuvining martabasi oshib, har bir maʼraka uning maslahatisiz boʻlmaydigan boʻlib qoldi. — H. Shams, Dushman

— Rahmat, jon bolam, eson-omon boʻlsang boʻlgani, tengquring orasida martabangni tushirma, — degan edi onasi. — A. Muxtor, Tugʻilish.

2. Mansab, lavozim, amal.

Oliy martaba. Martabaga minmoq.

Kelajakda oʻgʻlining katta martabaga erishmogʻini umid qilardi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin