mardum
мардумmardum I
ot kt. El, xalq; kishilar.
Faqat sizning tinchsizlanishingiz va mardumning yuqori-quyi soʻzi boʻlmasa, sizga boshqa zarar boʻlur, deb oʻylay olmayman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
mardum II
ot Koʻz qorachigʻi, gavhari.
Yomon koʻzlar, mabodo fitna qoʻzgʻab boqmasinlar deb, Koʻzni mardumlari shoʻhona tigʻ oʻynar dema, qoshi. — Habibiy.
MARDUM
El, xalq, kishilar.MERTLER, YİĞİTLER