maʼqullamoq

fl. Maʼqul deb bilmoq, maqbul topmoq; quvvatlamoq.

Uning bosh energetik boʻlganini eshitgan birov maʼqullardi, birovga alam qilardi. — H. Olimjonov, Taqdir taqozosi

Ellikboshi bu fikrni maʼqulladi va oʻzi ham bu xususda ancha maʼlumot berdi. — Oybek, Tanlangan asarlar.