manzuma

sft. esk. kt. Nazm bilan yozilgan asar; sheʼriy asar.

Oʻrda jarchisi bozor va urinish joylarda toʻxtab: — Ayyuhannos! Bilmagan bilsin, eshitmagan eshitsin — manzumasi bilan jar solib yurar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Men oʻshanda ocherk oʻrniga uch bobdan iborat sheʼr yozgan edim, uni na doston, na ballada deb boʻladi, shunchaki manzuma. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari