манманлик

от 1. Ўзини катта тутишлик; манман эканлик; кибр.

Мақтанчоқлиги, манманлиги туфайли кўплар ёқтирмайдиган енгил табиатли Мурзин келиб қолди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. Манман одамларга хос хусусият, иш, хатти-ҳаракат.

Бундай мақолларда аҳлоқ, ва одатларга зид бўлган хусусиятлар: текинхўрлик, манманлик, исрофгарчилик каби одатлар қаттиқ қораланади. — ЎТА

Уни [одамни] тамом қиладиган кушандаси ҳам манманлигу маишату шуҳратпарастлик. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи