манжалақи

от 1. Ҳеч кимга сўз бермайдиган, жанжалкаш, шаллақи (асосан аёллар ҳақида).

Манжалақи хотин.

Мен унга манжалақи парихон отиннинг гапини гапириб юрибман. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

2. Нотўғри ёʻлга кирган; бузуқ (аёллар ҳақида).

бу манжалақи бир бало қилган, ўзига иситиб олган бўлса ажаб эмас. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Агар шўрлик тирик бўлганида, бу манжалақининг кўзларини ўйиб оларди. — Мирмуҳсин, Умид

1. jánjel- paz, sallaqı

2. buzıq