maʼmur

ot 1. Boshqarish va ijro huquqiga ega boʻlgan mansabdor, boshliq.

Chor maʼmurlari.

Mahalliy maʼmurlar unga [muftiga] Mashhaddan chiqib ketishga ruxsatnoma berishdan bosh tortdi. — A. Hakimov, Ilon izidan

2. Maʼmur (erkaklar ismi).

ot Obod va farovon, bekam-u koʻst; toʻkin.

Yurtimiz maʼmur.

[Navoiy] Qishloq ahllariga ariqlar chiqarib, xalqni suvga maʼmur qilmoqchi boʻlganimizni aytdim. Uygʻun va — I. Sulton, Alisher Navoiy

Hozirgidek maʼmur zamonlar boʻlishini tasavvurimizga sigʻdirolmasdik. Gazetadan.