malla

sft. 1. Jigarrangga moyilroq och sargʻish rang.

2. ot Boʻzning sargʻish rang bir turi.

Malla toʻn. Malla belbogʻ.

ular uchun isrof boʻlmish, esiz, afsus, Bir doka salla-yu oʻttiz qarich malla. — Hamza, Tanlangan asarlar

3. shv. Marhumni qabristonga eltishda tobut ustiga yopiladigan narsa, mato.