makkor

sft. 1. Makr-hiylaga usta; ayyor, dogʻuli.

Makkor odam. Makkor dushman.

Makkor Homidning iblisona dasisasi bir oilani tamom ishdan chiqarayozgankim, bu toʻgʻrida ayniqsa sizga soʻzlash ortiqchadir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Makr-hiylaga asoslangan, makrli.

Dushmanning makkor va qoʻrqinchli niyatini oynaday ravshan koʻrsatgan xaritadan xoʻrsinib boshini koʻtardi. — Oybek, Quyosh qoraymas