мажруҳланмоқ

фл. кам. қўлл. Мажруҳ бўлмоқ, жароҳат олмоқ; шикоят топиб, майиб, ногирон бўлиб қолмоқ.

Ичкилик заҳри билан нозик юрак топгай зарар, Ошқозон мажруҳланиб, ишдан чиқар соғлом жигар. — Ж. Абдулла

в fall ill (with), be taken ill (with)

körperbehindert sein vt