маҳзун

сфт. эск. кт. Ҳазин, мунгли, ғамгин.

Унинг [Солиҳ аканинг] соч-соқолларида биронта қора қолмаган, дард эзган, маҳзун юзи сарғайган. — Ҳ. Аҳмар, Ким ҳақ?

Рубобим тори иккидур: бири қувноқ, бири маҳзун. — Э. Воҳидов, Муҳаббат