mahzun

sft. esk. kt. Hazin, mungli, gʻamgin.

Uning [Solih akaning] soch-soqollarida bironta qora qolmagan, dard ezgan, mahzun yuzi sargʻaygan. — H. Ahmar, Kim haq?

Rubobim tori ikkidur: biri quvnoq, biri mahzun. — E. Vohidov, Muhabbat