маҳобатли

сфт. 1. кт. 1 Маҳобати, салобати бор; ҳайбатли, улуғвор.

Маҳобатли тоғ.

Аҳён-аҳёнда маҳобатли тепалар ўркачини бир-бирига ўгириб ётибди. — Й. Шамшаров, Пахтақайнар

2. Ваҳимали.

— Шундайми, — дебди амал-дор маҳобатли товуш билан. — Муштум

а majestic, grand, sublime

1. sawlatlı, aybatlı

2. qorqınıshlı