mahobat
маҳобатmahobat
ot 1. kt 1 Haybat, salobat, ulugʻvorlik.
Zoʻr metall zavodi barpo etildi. Mahobat gurladi uning sasida. — X. Rasul
2. Vahima, vahm.
- Mahobat qilmoq Vahima bilan gapirmoq, vahima qilmoq. Baʼzi mullalar jinni toʻraning telba-teskari soʻzlarini ilib olib, mahobat qilishgandi. — Sh. Toshmatov, Tongdagi koʻlanka
mahobat
n grandeur, greatness, sublimity
MAHOBAT
1. sawlat, aybat
2. qorqınısh