маҳкам

сфт. 1. Бузилиш, ўзгариш кабиларга чидамлилик даражаси юқори: пухта, мустаҳкам.

Маҳкам иморат. Эшикни маҳкам беркитмоқ.

Ғазал тўлалигича ўз қалбига кўчиб, хотирасида маҳкам ўрнашиб қолганидан, ўзида ёʻқ севиниб, оғзининг таноби қочди. — К. Яшин, Ҳамза

2. кўчма Турғун, ўзгармас, саботли.

Маҳкам ирода.

Ғуломжон фикрида, қарорида маҳкам эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

3. Зўр куч билан, қаттиқ.

Кўлни маҳкам қисмоқ. Маҳкам ушламоқ.

Югуриб бориб, маҳкам қучоқлаб олди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

4. Маҳкам (эркаклар исми).