madh
мадҳmadh
ot kt. ayn. Madhiya 1.
Tilimda madh-u dilimda muhabbat-u mehring. — Habibiy
Bobo savat koʻtarib, bogʻiga kirib ketishi bilan, xotinlar boʻlgʻusi kelinning madhini boshladilar. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
- Madh qilmoq (yoki etmoq) Madhini, maqtovini qilmoq. Tonglar otar buloqlarning Navosi bilan, Gul, gʻunchalar madhin qilgan Sadosi bilan. — GʻayratiyHar qanday mehnat qatori sheʼr yozish ham savob, ayniqsa, sheʼr insonni ulugʻlasa, uning hayotini madh etsa. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari
- Madhini oʻqimoq (yoki kuylamoq) Madhini oʻqish yoki kuy (kuylash) bilan bayon qilmoq. Habibiy, madhing oʻqib, umr etay ado, chamanim. — HabibiyGulshan oʻlka madhini Birgalashib kuylaylik. — Gʻayratiy