maddoh

ot 1. ayn. Bozor va koʻcha-koʻylarda odam toʻplab, diniy mazmunda vaʼz, pand-nasihat aytib tirikchilik qiluvchi shaxs.

maddoh, odamlar oralab vaʼz aytib yuribdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. koʻchma salb. Maqtovchi, madh qiluvchi; xushomadgoʻy.

Sovuq urush maddohlari.

Dushman firibin koʻp yema va maddoh xushomadin chin dema. — Navoiy