маддоҳ

от 1. айн. Бозор ва кўча-кўйларда одам тўплаб, диний мазмунда ваъз, панд-насиҳат айтиб тирикчилик қилувчи шахс.

маддоҳ, одамлар оралаб ваъз айтиб юрибди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. кўчма салб. Мақтовчи, мадҳ қилувчи; хушомадгўй.

Совуқ уруш маддоҳлари.

Душман фирибин кўп ема ва маддоҳ хушомадин чин дема. — Навоий