лунж
lunjлунж
от Оғиз даҳлизининг икки ён қисми ва унинг ташқи томони.
Болалар лунжларини шишириб, қамиш сурнай чалишар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Хохолашиб турган болалар орқасида чап лунжи қизарган Раҳим пайдо бўлди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Феруз нонни олиб, каттагина тишлади-да, лунжини тўлдириб чайнай бошлади. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Ранги синиқиб, семиз лунжлари халтадек осилиб қолди. — Н. Аминов, Суварак
- Лунжи (ёки лаб-лунжи, қовоқ-лунжи) Осилди Юздаги хафалик, норозилик каби ҳолатни ифодалайди. — Ана йигит-у, ана гап-у, — деди қиз. Райимнинг лунжи осилди, қовоқлари уйилди. — Ш. Ғуломов, Ёрқин уфқларОтамнинг қовоқ-лунжи осилди. Мен бўлсам, нима дейишимни билмай, ерга қараб ўтирдим. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
ЛУНЖ
1. Бетнинг пастки жағ билан туташ қисми.AVURT
2. Бетнинг ич томонидаги бўшлиқ, оғиз.
лунж
н inside part of cheek