лорсилламоқ

фл. 1. Лорс-лорс қилмоқ, таранглашиб диркиллаб турмоқ.

Лаъли чақалоқни қўлига олиб, бағрига босди-да, лорсиллаб турган оппоқ сийнани тутди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Кўча-кўй гулрухсор толма қизлар, лорсиллаган келбатли аёллар билан тўлади. — С. Сиёев, Куёв салом

Чол чакка томирларининг гурс-гурс лорсиллашига қулоқ солганча, хомуш ўтириб қолди. — Х. Султонов, Онамнинг юрти

2. Тўлишиб қизармоқ.

Ойсулув ўзи ёпган нонлардай лорсиллаб, қаллиғига қаради. — С. Анорбоев, Оқсой

в be elastic