loʻqillamoq

fl. Qattiq-qattiq urmoq, tepmoq; sanchib-sanchib ogʻrimoq, loʻq-loʻq qilmoq (tomirning urishi, qattiq ogʻriq haqida).

Tomirim loʻqillayapti. Boshim loʻqillab ogʻriyapti.

Qiya oʻtirgan Hayotning chakka tomirlari loʻqillar, beqasam kamzulga tiqilib turgan boʻliq koʻkragi nafasiga hamohang boʻlib, goh koʻtarilar, goh tushar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.