loqayd

sft. Ahamiyat, eʼtibor bermay; beparvolik bilan, qiziqmay; befarq, beparvo, sovuqqon (odam).

Qizining ichki maqsadidan bexabar ona loqayd javob beradi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Koʻngling sezgan narsaga loqayd qarama, oʻgʻlim, tagiga yet. — A. Muxtor, Opa-singillar

U

qabulxonada oʻtirganlarga loqayd bir nazar tashladi-da, tez yurib, koridorga chiqdi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar