лўқ-лўқ
loʻq-loʻqлўқ-лўқ
Лўқиллаб (Қон томирининг қаттиқ уришини, оғриқ зарбини билдиради).
Зўр бериб малҳам сурганига ҳам қарамай, жароҳат хасмолдек лўқ-лўқ алам берарди. — Мирмуҳсин, Чўри.
- Лўқ-лўқ қилмоқ Уч коса қимиздан сўнг Шербекка бутун бадани қизиб, чакка томирлари лўқ-лўқ қилаётгандай туюлди. — С. Анорбоев, Оқсой