Литературный язык

Умумхалқ тилига асосланган, норматив грамматика ва умумий адабий талаффуз қоидаларига эга бўлган, бу қоидалар орқали жонли тилдаги ҳар хилликларни бир хилликка олиб келган фан ва адабиёт тили — бирор халқ ёзувининг, баъзан эса бир неча халқлар ёзувининг умумий тили: расмий иш қоғозлари, мактаб таълими, фан, публицистика, бадиий адабиёт тили, сўз шаклида, ёзма ва оғзаки шаклда ифодаланадиган маданиятнинг барча кўринишлари., адабий тил

1. Меъёрлари “энг тўғри” ва умумтаълимга мос, лаҳжа ва маҳаллий оғзаки нутққа зид бўлган намунали, меъёрлаштирилган тил., Адабий (бадиий) тил

2. Халқнинг турли-туман маданий эҳтиёжларига хизмат қилувчи меъёрий тил, бадиий адабиёт, публицистик асарлар, даврий нашрлар, радио, театр, фан, давлат муассасалари, мактаб ва бошқа муассасалар тили.