лекин

1. зидл. боғл. Мазмунан бир-бирига зид бўлган содда гапларни, мазмунан зид бўлса-да, бири иккинчисини инкор этмайдиган гапларни боғлайди.

Уй кичкина, лекин ёруғ.

Сидиқжон билан Канизак келганда, залга одам тўлган, лекин президиум атрофида ҳеч ким ёʻқ эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

— Тўғри, ўзи чўлоқ-ку, лекин шамолдан тез учади, ҳайронман Ишни пухта қилди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. от взф. Қилинаётган иш-ҳаракатнинг заминида бошқа мақсад, кетидан келадиган бошқа нарса борлигини ифодалаш учун ишлатилади.

[Фазлиддин:] Пулни ундириш учун акам шошмас эди, бир парча боғ бизга унчалик керак эмас. Унинг лекини бор, йигитча яқинда мардикор бўлиб урушга жўнаши мумкин. — Ойбек, Танланган асарлар