лаёқат

от 1. Бирор ишга яроқлилик, қодирлик; қобилият.

Ўқишга лаёқат. Ишга лаёқати ёʻқ одам

Бой тоғанинг ҳамма юмушларини яхши бажаргани ва меҳнатга лаёқатини, уқувини яққол кўрсатгани учун бой унга [Ёʻлчига] катта ерга чиқиб, пахтада ишлашга буйруқ берган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. айн. Истеъдод.

Олимлик узиб еса бўладиган олма эмас. Бунга лаёқат керак — И. Рахим, Ҳилола