лаънат
laʼnatлаънат
от 1. Кечириб бўлмайдиган айби, хатти-ҳаракати, оғир жинояти учун билдирилган қаттиқ қарғиш, шундай мазмунда айтилган гап-сўзлар.
Раҳмат олган омондир, Лаънат олган ёмондир. — Мақол
— Бўлар иш бўлди, мени қиморбоз никоҳлаб олган эди. Отам эл лаънатидан, юрт надоматидан кўчага чиқолмай қолди, — деди Ҳожи хола. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. Қаттиқ ғазаб ва нафратли қарғашни ифодалайди.
Сенга ҳам минг лаънат, ғар хотин! — С. Сиёев, Отлиқ аёл
Хароб ўл, эй золим, бахтингга лаънат! Зулм шоҳи, разил тахтингга лаънат! — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий.
- Лаънат айтмоқ (ёки ўқимоқ) Аммо мен ўтмишга лаънатлар ўқидим. — У. Исмоилов, Сайланма