лаганбардор

сфт. Ўз манфаати учун мансабдор олдида ўзини жуда тубан тутиб, унга хушомад қилишга тиришадиган пасткаш одам; хушомадгўй.

Ҳа деса, лаббай! дейдиган, сўз қайтармас лаганбардорлари унинг Тўқсоновнинг парвоз қилишини таъминлайдиган қанот бўлиб кўринадилар. — П. Турсун, Ўқитувчи