лаббай
labbayлаббай
унд. с. 1. Чақириққа, биров чақирганда бериладиган жавоб; ҳа.
Ғуломжон турган ерида лаббай! деб жавоб берди-да, ташқарига қараб югурди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Гоҳ телефонга қулоқ солиб, гоҳ ўтирганларга қараб турган секретар лаббай деди-ю, трубкани қўйиб, қоғозларни титкилай бошлади. — Муштум
2. юкл. взф. Нима дейсиз?, нима дедингиз? каби маънолардаги сўроқни англатади.
Дунёда кампирларнинг дуоларини олайлик-да, лаббай? — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи
Ҳандалак ўғирлашдаги тажрибаларидан фойдаланиб, бу ердаги ўғриларни тутибдилар-да, лаббай? — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
- Шошганда лаббай топилмас Шошилиб қолганда нима қилиш, нима дейишни билмасликни, шундай ҳолатни билдирувчи ибора. Шошганда лаббай топилмаганидек, шахдам юриб, хонага киришди-ю, гапни нимадан бошлашни сўраётгандек, бир-бирларига қараб қолишди. — Муштум