куёв

от 1. Қизнинг эри (қизнинг ота-онаси, ака ва опасига нисбатан).

— Ёʻқ, ойи, ҳеч нима керак эмас, — яна мулойим гапирди қизи, — куёвингизни жўнатаман, деб чарчадим. — Ойбек, Танланган асарлар

Фотиҳа ўқилиб, куёв қайин онага узр айтди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Салимбойвачча илдамлик билан уларга югурди. Синглисидан аҳвол сўраб, куёвининг қўлини сиқди. — Ойбек, Танланган асарлар.

2. Энди уйланадиган, уйланаётган ёки янги уйланган йигит (ўз қайлиғига, хотинига нисбатан).

Хонзода бегим ҳозир йигирма ёшдалар шу вақтгача муносиб куёв учрамай, доғда эдик. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Сен ҳали денгизни кўрганинг ёʻқ, қизим! Худо хоҳласа, куёвинг билан бирга кўрасан. — А. Қаҳҳор, Хотинлар

Булар келин билан куёв бўлса керак. — С. Аҳмад, Юлдуз

3. Янги уйланган йигитга қариндош-уруғ ёки яқин кишиларининг мурожаат шакли.

Тўладан келган, хушфеъл Каримович ҳам дастлабки кундан бошлаб унга ёқиб қолган эди. — Куёв, ишлар қалай? — сўради у, столи устидаги ярқираб турган ойнада қизил қаламни ўйнаб. — Мирмуҳсин, Умид