куймаланмоқ

фл. Майда-чуйда ишлар билан ўралашмоқ, машғул бўлмоқ; ивирсимоқ.

Қайирма этигининг чангини қоқиб-қоқиб, айвон сари юрган эди, ўчоқбошида куймаланиб юрган онаси пешвоз чиқди. — М. Ҳазратқулов, Журъат

Айвонда куймаланиб ўтирган она қалин-қалин ясалган зоғора нонларни саватга терди-да, оёғига йиртиқ кавушини илиб, тандир бошига югурди. — Ойбек, Улуғ ёʻл

в fuss, bustle

gúybeńlew, qıbırlaw, qıymıldaw, gúrbeńlew