kuylamoq

fl. 1. kt. Qoʻshiq yoki ashula aytmoq.

Suvchi kezar shoʻx qoʻshiq kuylab. — Gʻayratiy

Kimningdir mayin ovoz bilan kuylagani eshitildi. — Guldasta

Baʼzi vaqt uning qoʻshigʻi Unsin qulogʻiga yetadi. Chol hamma ovoz bilan kuylaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. poet. Madh etmoq; tarannum qilmoq.

U sevgi haqida oʻylar ekan yo soʻylar ekan sevgini kuylab oʻtgan zotlar siymosi koʻz oldidan ketmas edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Muqaddas zamon haqqi, yoqa tutib aytaman, Qaniydi, kuylayversang hamisha baxtni toʻlib. — A. Oripov, Yurtim shamoli

1. Qoʻshiq yoki ashula aytmoq.ŞARKI SÖYLEMEK

2. Madh etmoq.TERENNÜM ETMEK

1. singen vt

2. (xirgoyi qilmoq)vor sich hinsingen

1. петь, напевать

2. воспевать

v sing, crow (rooster)

qosıq aytıw

русскийпеть, воспеватьанглийскийto sing, to glorifyфранцузскийchanterарабскийغَنَّى (يُغَنِّي)